"Sen sevgiden ne anlarsın", "sen hiçbir şeyi sevmiyorsun ki" gibi ağır iki cümleden sonra benim sevgi anlayışımın çok farklı olduğunu anladım. Çünkü iki muhabbet kuşu, bir köpek besleyen ve zamanında kedi beslemiş, sokakta gördüğü bütün sahipsiz, başıboş hayvanlar için üzülen insanın hayvanları benden daha çok sevmesinden daha doğru ne olabilirdi ki? Sadece yenilebilen hayvanları seven birisi olarak bilindiğim için ağzımı açmadım. Haklısın, ben sevmekten ne anlarım ki? diyip konuyu kapattım. Gece yatmadan kendime sordum: Ben sevmekten anlar mıyım?
Sanırım anlamıyorum. Ben bir balığı 2 litre suyla dolu bir sürahiye koyacak kadar sevmedim hiç. Düşünmeye devam ettim. Ben hiçbir kuşu hayatının sonuna dek bi kafese koyacak kadar sevmemişim. Kabahatim giderek artıyor ama ben bi köpeği sıcacık apartman dairesine alacak kadar da sevmemiştim hiç. Benim hayvan sevgimin arada bir bahçeye ve terasa yoğurt-dondurma kabında su koymaktan, ekmek kırıntısı ve benzeri yemek artıklarını çöp yerine terasa-bahçeye döküp sahiplenmediğim ve doğal yaşam alanından alıkoymadığım hayvanlara vermekten oluştuğunu gördüm.
Başka bir canlının "sahibi" olabileceğini düşünen insanın duygusal ilişkilerde de sahiplenme ve sahiplenilme ihtiyacı hissedeceğini varsaymak bizi yanlışa sürüklemez. Araya başka bir yazının konusu olacak bu cümleyi de sıkıştırdıktan sonra kaldığım yerden devam ediyorum.
Kendisini çok bariz bir şekilde "hayvansever" olarak tanımlayan ve "sevgiden anlayan" bu insanın aslında sadece kendisine şirin gelen hayvanları sevdiğini düşünüyorum. Çok samimi de bulmuyorum açıkçası. Hani böcekleri falan geçiyorum zaten, kendisini görünce direk ortadan kaybolacak bi fareyi görünce çığlığı basıp, çıkabildiği en yüksek yere çıkıp o fare "bir şekilde" o mekandan gitmeden bir daha o kapıdan içeri girmeyeceğini söyleyen insan çok samimi değildir. Bir insan fareden korkuyor olabilir çok normaldir, ama diğer bir insan da köpekten korkuyor olabilir. Gel gel Çomar çok akıllıdır ısırmaz cümlesi normal o fare de senden korkuyor zaten gel in aşağı tamam bak gitti cümlesi anormal. Samimi değilsiniz. Hayvanseverlik çok iddialı bir kavram bence. Dünyadaki bütün kedileri seven bi insan kediseverdir, aynı şekilde köpekleri seven bir insan da köpekseverdir. Biliyorum renginden, ırkından, dininden, mezhebinden dolayı insan ayrımı yapan insanlardan bütün hayvanları sevmesini beklemek için çok erken daha ama amaaan benim ne haddimeyse bunları yazmak. Ben zaten sadece yenilebilir hayvanları seviyorum!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder